Sonia opowiada, że jej największym talentem, który odkryła przez przypadek, jest jej głos. Kiedyś spontanicznie nagrała medytację do kursu, i nikt nie skupił się na medytacji, lecz na jej głosie. To pokazuje nam, jak często nie zdajemy sobie sprawy z naszych talentów, bo wydaje nam się to wręcz naturalne. Dlatego bardzo ważne jest docenienie siebie oraz skupienie się na naszych mocnych stronach. Aby je odkryć, Sonia proponuje bardzo proste ćwiczenie: wystarczy zapytać bliską osobę o naszych 5 mocnych stron.

Wielu z nas ma tendencję do skupiania się na tych rzeczach, które nam nie wychodzą, zamiast pielęgnować te, które idą jak z płatka. Wiele naszych talentów jest ukrytych pod warstwą wstydu lub lęku. Dlatego najważniejsze jest uczestniczenie w różnorodnych formach terapii. Ważne jest również, aby się nie zniechęcać po nieudanej terapii; wystarczy spróbować innej. Skoro możemy zmienić kosmetyczkę lub fryzjera, bo nie podoba nam się ich praca, to powinniśmy zrobić to samo z terapią. Kluczem tutaj jest chęć znalezienia swoich talentów i aktywne poszukiwanie ich.

Planeta Soni

Emocje w ciele | Spokój umysłu | Zdrowe relacje 

Bezpłatna grupa na Facebooku | Planeta Soni – Grupa

Kanał na YouTube | Planeta Soni

Sklep

Otrzymaj medytację na dobry sen w prezencie, zapisując się na newsletter

The post Jak ODKRYĆ swoje TALENTY? Jak rozwinąć potencjał, który masz w sobie? appeared first on Planeta Soni.

Pierwszą rolą jest inicjator. Jest to osoba, która rzuca pomysły i idee. To ona napędza całą pracę drużyny swoimi nowatorskimi i odważnymi pomysłami.

Druga rola to bloker, i jak sama nazwa wskazuje, jest to osoba, która hamuje inicjatora. 

Te dwie role zawsze się spotykają w zespołach. Muszą one się nauczyć współpracować i uzupełniać, aby coś wyszło z ich współpracy. Choć bloker z pozoru jest postrzegany jako negatywna rola, to właśnie często on ratuje różne projekty od upadku. Inicjatora można porównać do pedału gazu, a blokera do hamulca – bez tych dwóch elementów auto nie jest w stanie poprawnie funkcjonować. Można by pomyśleć, że idealny zespół to taki składający się z samych inicjatorów. Naturalną koleją rzeczy jednak jest to, że prędzej czy później jeden z inicjatorów w końcu przyjmie rolę blokera.

Ostatnie dwie role to poplecznik i obserwator. Poplecznik na zmianę popiera stronę blokera i inicjatora. Obserwator, z kolei po prostu przygląda się całej sytuacji z boku.

Kluczem do efektywnej współpracy w każdym zespole jest akceptacja każdej z tych ról. Najważniejsza w zespole jest harmonia i równowaga między rolami i członkami zespołu. Można ją osiągnąć poprzez odpuszczenie sobie zmieniania ról członków zespołu. Ponieważ one zawsze będą istnieć, a próba ich wyeliminowania zaburzy cały zespół.

The post Jak STWORZYĆ dobry ZESPÓŁ? 4 role jakie pełnimy w grupie. appeared first on Planeta Soni.

Iwona zaczęła praktykować medytację, gdy dowiedziała się od lekarzy, że ma guza w okolicach kręgosłupa. Przyznaje, że jej choroba była dla niej momentem przebudzenia się do życia. Ponieważ, bliska  jej osoba po usłyszeniu diagnozy, zadała jej pytanie: czy musiałaś zachorować, żeby zmienić swoje życie? Sonia podkreśla, że życie daje nam wiele żółtych alarmów, że coś robimy nie tak, natomiast większość z nas świadomie je ignoruje. Ważne pytanie, które musimy sobie zadać w tym momencie, to czy warto czekać na drastyczny moment, abyśmy znaleźli siłę w sobie, żeby zmienić swoje życie?

Historia Iwony z medytacją rozpoczęła się, gdy musiała czekać około dwóch miesięcy na ponowne badanie. Wtedy miała dużo czasu dla siebie i odkryła nagranie medytacji stworzone przez Sonię (dostępne na naszej stronie, link poniżej). Podkreśla, że wiara w to, że medytacja jej pomoże, pozwoliła jej się otworzyć na jej działanie. Po dokładnie trzech dniach stwierdziła, że czuje różnicę w tym, jak się czuje w swoim ciele. Po trzech miesiącach Iwona udała się na badania kontrolne przed operacją guza, gdzie lekarz poinformował ją, że jej guz zniknął. Oczywiście Sonia podkreśla, że nie powinniśmy zamieniać lekarzy na medytację. Sama Sonia wspomina historię, którą usłyszała od swojego lekarza o pewnej dziewczynie, której każdy lekarz mówił, że nie pozostało jej zbyt wiele czasu. Jej rodzina jednak zabrała ją do ośrodka medytacyjnego. Niestety, nikt nie wie, jakiego, ale dziewczyna żyje i jest w pełni zdrowa. Iwona podkreśla, że cuda się zdarzają, ale najważniejsza zarówno w cudach, jak i w medytacji, jest wiara.

Dla zainteresowanych rozpoczęciem codziennych medytacji, oferujemy parę przydatnych wskazówek, jak medytować:

Postawa ciała: Możesz medytować w pozycji siedzącej na poduszce lub krześle. Ważne jest, aby kręgosłup był całkowicie wyprostowany — od dolnej części pleców aż po szyję (idealnie, gdy nie opiera się o nic).

Czas: Najlepszym momentem na medytację jest poranek, gdy medytacja jest pierwszą rzeczą, którą robisz rano. Wtedy łatwiej jest regularnie praktykować, a ma ona pozytywny wpływ na cały Twój dzień. Jednak każda pora, która Ci odpowiada, jest dobra!

Miejsce: Znajdź miejsce, w którym nic Cię nie rozprasza. Idealne jest, gdy przestrzeń do medytacji jest cicha, czysta i uporządkowana — ma to pozytywny wpływ na umysł.

Długość: Możesz zacząć od zaledwie 1 minuty i stopniowo zwiększać czas o 1 lub 2 minuty tygodniowo, aż dojdziesz do 20 minut lub nawet dłużej.

The post Czy MEDYTACJA działa? Zobacz JAK MEDYTOWAĆ i sobie pomóc, dzięki akceptacji siebie | Iwona Moczulska appeared first on Planeta Soni.

Sonia zetknęła się już z autyzmem podczas prowadzenia badań na temat dwujęzyczności zamierzonej. Kiedy wiele osób wtedy mówiło jej, że nauka kilku języków we wczesnym wieku zaburza rozwój dziecka. Natomiast obie ekspertki twierdzą, że nauka języków jest wręcz wskazana w tak młodym wieku. Sonia tłumaczy, że polscy logopedzi tak twierdzą, ponieważ Polska jest mono-lingwistycznym krajem, podczas gdy w innych krajach jest to całkowicie normalne.

Maria, jako lekarz, ekspert i matka dziecka z autyzmem, opowiada o tym, jak szkodliwe jest traktowanie ludzi z autyzmem jak kosmitów, zważywszy na różnorodność spektrum autyzmu, gdzie objawy u każdej osoby manifestują się inaczej. Jak więc rozpoznać autyzm? Występuje triada objawów, obejmujących między innymi ukierunkowane zainteresowania oraz trudności w komunikacji i relacjach społecznych. Jednakże, w praktyce, wygląda to inaczej. Trudna diagnoza i wrzucanie wszystkich do „jednego worka” jest krzywdzące dla każdej osoby cierpiącej na tę chorobę. Nawet osoby z wysoko funkcjonującym autyzmem, które pozornie zachowują się normalnie i są samodzielne, jednak toczą walkę ze sobą każdego dnia. Wszyscy powinniśmy brać pod uwagę, że ludzie ze spektrum autyzmu widzą i rozumieją nasz świat trochę inaczej. Z drugiej strony, oni też powinni zrozumieć, jak są w stanie funkcjonować w tym świecie. Niestety wymaga to pracy i dużo wyrozumiałości z obu stron. Dobrym przykładem jest podawanie dłoni – tak z pozoru oczywista i odruchowa rzecz dla niektórych może się okazać wyzwaniem.

Ktoś może potrzebować laski lub ortezy do codziennego funkcjonowania, a ktoś inny może potrzebować, aby pewne granice nie zostały naruszone. Maria opowiada, że na przykład w wielkich metropoliach jest więcej miejsc przystosowanych do osób ze spektrum, to jednak duże miasto może być wyzwaniem sensorycznym. Z kolei społeczność z mniejszych miejscowości podchodzi bardziej ludzko, ale więcej rzeczy ich dziwi. Eksperci powtarzają, że najważniejsze jest edukowanie się w tych tematach. Często zadawanie pytań wiąże się ze strachem, ale w tej sytuacji jest to konieczne, aby dowiedzieć się istotnych informacji.

Jak rodzice reagują na wiadomość o diagnozie? Bardzo często niestety rodzice ukrywają ten fakt przed przyjaciółmi i rodziną. Natomiast nasza ekspertka Maria tłumaczy, że nie powinniśmy winić rodziców, ponieważ jest to ogromne przeżycie. Ważne jest, aby rodzice byli w dobrym stanie psychicznym, ponieważ w ten sposób najlepiej pomagamy swoim dzieciom (z autyzmem, czy bez).

The post Widzieć świat inaczej | Maria Dąbrowska-Jędral appeared first on Planeta Soni.